இங்கே நான் வாரமலர் இதழில் படித்த சிறுகதை பற்றி கூற விரும்புகிறேன்.மார்ச் 8 2009 வெளியான இதழில் இருந்து என்னை மிகவும் வருத்தப்படவும் சிந்திக்கவும் வைத்த கதை... கதையின் தலைப்பு "சொல்லுகளேன்".. இந்த கதையில் வரும் பெண்ணுக்கு தன்னுடய கணவன் அவனுடய கடந்த வாழ்கையில் தன்னுடய சொந்த அக்காவை ஏமாற்றியவன் அதன் மூலம் தன்னுடய அக்கா அவளுடைய உயிரை மாய்த்துக் கொண்டாள் என்று தெரிந்த பிறகும், இந்த சமுதாயம் மேல் உள்ள பயம் ,மற்றும் தன்னுடய குழந்தையின் வாழ்கை ,தனக்கு ஏற்படும் கெட்ட பெயர்கள் என பலவாராக சிந்தித்து அவனுடன் வாழ்கிற மாதிரி , இதற்கு முடிவு என்ன என்று கேட்பது போல் கதையை முடித்து இருந்தார்கள்.
இதில் வருத்தப் படகூடிய விஷயம் என்ன என்றால், இந்த 21 நூற்றாண்டில் , அதுவும் பெண்கள் பல துறைகளில் முன்னேறி வரும் இக்காலத்தில் இப்படி ஒரு கதை ,அதுவும் உலக மகளிர் தினத்தன்று இந்த மாதிரி கதை வெளி ஆகி இருப்பதுதான் . "பயம் தான் வாழ்கயின் முன்னேற்றத்துக்கு மிக பெரிய எதிரி".இதை இக்காலத்துப் பெண்கள் நன்றாகவே புரிந்து இருக்கிறார்கள்.இவ்வாரு இருக்கும் சமுதாயதில் ஒரு மிக பெரிய மலர் இப்படி ஒரு கதைக்கு பரிசு கொடுத்து வரவேற்று இருப்பது மிகவும் வருத்த பட வேண்டிய விஷயம்.